SWIFT i XRP: Czy Ripple może zastąpić szyny SWIFT?

Najbardziej niezręcznym faktem w debacie SWIFT kontra XRP w 2026 roku jest to, że obie strony mają rację i obie się mylą jednocześnie. SWIFT wskazał ponad trzydzieści banków do nowego systemu płatności natychmiastowych, który ma zostać uruchomiony w połowie 2026 roku, a co najmniej połowa z nich ma już nawiązane relacje robocze z Ripple. Obie sieci, rzekomo toczące wojnę o wszystko, dzielą się większością swoich najważniejszych klientów. Już samo to przeczy binarnemu podziałowi.

Przez lata hasło „XRP zastępuje SWIFT” było najmocniejszym hasłem w świecie kryptowalut. Zakładało ono zderzenie starej, powolnej sieci komunikacyjnej z szybką siecią rozliczeniową opartą na blockchainie. Rzeczywistość okazała się bardziej skomplikowana. SWIFT nie stał w miejscu; zmodernizował się, nawiązał współpracę z Chainlink, zatrudnił ConsenSys do zbudowania własnego rejestru i wdrożył gpi oraz Swift Go. Ripple z kolei przesunął sedno swojej komercyjnej historii z XRP jako pomostu na stablecoina o nazwie RLUSD i firmę brokerską przejętą za 1,25 miliarda dolarów. Konkurujące wizje wciąż istnieją, ale w 2026 roku sytuacja na rynku wygląda raczej na współistnienie niż na wypieranie.

W tym artykule omówimy, co tak naprawdę robi każda ze stron, co zmieniło się w 2025 r. i w jakim kierunku obecnie przepływają prawdziwe pieniądze w ramach infrastruktury płatności transgranicznych.

Czym właściwie jest SWIFT i dlaczego XRP jest do niego porównywany

SWIFT nie jest systemem płatności. To najprzydatniejsze zdanie na początek. Towarzystwo Światowej Międzybankowej Telekomunikacji Finansowej (TSIF) to sieć komunikacyjna. Kiedy bank w Hiszpanii przelewa pieniądze do banku w Singapurze, SWIFT jest bezpieczną siecią, która przekazuje polecenie; sama operacja przelewu pieniędzy odbywa się za pośrednictwem banków korespondentów posiadających przedpłacone rachunki nostro po obu stronach. Środki nigdy nie opuszczają systemu bankowego; komunikat informuje wszystkich, co należy obciążyć, a co uznać.

Skala jest ogromna. Według Rocznego Przeglądu SWIFT z 2024 r. z sieci korzysta ponad 11 500 instytucji finansowych w ponad 200 krajach, a ruch FIN osiągnął 13,4 miliarda wiadomości w 2024 r. — około 53,3 miliona dziennie, ze szczytem 59,5 miliona w dniu 20 grudnia 2024 r. To dwunastoprocentowy wzrost rok do roku, najszybsze tempo od piętnastu lat. Usługa gpi SWIFT przesyła około 530 miliardów dolarów dziennie, a dane SWIFT pokazują, że około sześćdziesiąt procent płatności gpi trafia do beneficjenta w ciągu trzydziestu minut, a około dziewięćdziesiąt procent w ciągu godziny, co już wyprzedza cel G20 na 2027 r. Pięciodniowa transakcja SWIFT to głównie historia o egzotycznych korytarzach i przestarzałych łańcuchach korespondentów, a nie o przeciętnym doświadczeniu.

XRP to zupełnie inna sprawa. XRP Ledger to publiczny blockchain, który rozlicza się w ciągu trzech do pięciu sekund, pobierając opłatę bazową w wysokości 0,00001 XRP, czyli około dwóch setnych centa. Przepustowość wynosi około 1500 transakcji na sekundę. Podczas gdy SWIFT przesyła wiadomości między bankami, XRP Ledger przesyła wartość bezpośrednio. Ripple, firma płatnicza, która najaktywniej wykorzystuje XRPL, promuje wykorzystanie XRP jako waluty pomostowej: instytucja wysyłająca wymienia lokalne waluty fiducjarne na XRP, aktywa cyfrowe przemieszczają się przez granice w ciągu kilku sekund, a instytucja odbierająca dokonuje konwersji na własne waluty fiducjarne. Wykorzystanie XRP jako waluty pomostowej oznacza, że nie ma potrzeby posiadania przedpłaconych rachunków nostro po obu stronach, ponieważ same aktywa cyfrowe czerpią płynność w czasie rzeczywistym.

Porównanie nie jest więc do końca błędem kategorii, ale jest bliskie. SWIFT i XRP mogą być substytutami tylko na poziomie, na którym się nakładają: transgranicznego transferu wartości między instytucjami finansowymi. Komunikacja SWIFT dominuje w warstwie hurtowej; XRP, za pośrednictwem produktu Ripple, konkuruje głównie na poziomie płynności na żądanie, znajdującym się poniżej. Ten niuans ma znaczenie, gdy pojawia się pytanie, czy jeden z nich w ogóle może zastąpić drugi.

Wyjaśnienie Ripple, XRP i płynności na żądanie

Płynność na żądanie, czyli ODL, to flagowy produkt Ripple'a i powód, dla którego XRP w ogóle nadaje się do płatności. Bank w Meksyku, który chciał wysyłać przekazy pieniężne na Filipiny, potrzebował pesos zdeponowanych w Manili i pesos wracających w drugą stronę. Dzięki ODL bank wymienia pesos na XRP na meksykańskiej giełdzie, przesyła XRP przez XRP Ledger, a partner odbierający sprzedaje XRP za filipińskie pesos na lokalnej giełdzie. Most korzysta z XRP przez mniej niż minutę. Bez wstępnie zasilonych kont i bez bezczynnego kapitału.

W tym miejscu marketing Ripple'a i przychody Ripple'a się rozchodzą. RippleNet ma w swoich księgach ponad 300 instytucji finansowych w 55 krajach, ale tylko około czterdzieści procent z nich – około 120 firm – faktycznie korzysta z XRP za pośrednictwem ODL. Większość pozostałych działa na warstwie komunikatów, która w ogóle nie integruje XRP. SBI Remit w Japonii (z Japonii na Filipiny od 2021 r.), Tranglo w Azji Południowo-Wschodniej, Travelex Bank w Brazylii (pierwszy bank Ameryki Łacińskiej w pełni korzystający z ODL), Pyypl, Modulr i Zand Bank w Zjednoczonych Emiratach Arabskich widnieją jako potwierdzeni użytkownicy ODL. Santander, MUFG i Standard Chartered widnieją na każdej liście „partnerów Ripple”, ale przekierowują transakcje za pośrednictwem komunikatów, a nie tokena; Santander One Pay FX wyraźnie stwierdził, że korzysta wyłącznie z komunikatów RippleNet, a nie z XRP do zapewnienia płynności.

Spośród ponad 300 instytucji w RippleNet, około 120 faktycznie korzysta z XRP za pośrednictwem ODL. Pozostałe, w tym większość banków Tier 1, korzystają z warstwy komunikacyjnej równolegle z istniejącymi połączeniami SWIFT. Nazywanie RippleNet zamiennikiem SWIFT jest naciągane, ponieważ większość jego członków nadal korzysta z tradycyjnej bankowości korespondencyjnej w przypadku większości przelewów międzynarodowych.

SWIFT kontra XRP: szybkość, koszt i tabela danych

Porównanie pokazuje, że luka operacyjna jest realna, ale mniejsza, niż sugerują nagłówki. SWIFT gpi obsługuje wiele przelewów w ciągu kilku minut; XRPL rozlicza się w ciągu kilku sekund. Różnica w opłatach jest większa niż różnica w szybkości. Każda transgraniczna płatność SWIFT wiąże się z łącznymi kosztami przesyłania wiadomości, pośrednictwa i wymiany walut wynoszącymi od około 25 do 50 dolarów (szacunki branżowe, a nie publikowane przez SWIFT), podczas gdy opłaty XRPL są praktycznie zerowe. Większe oszczędności wynikają jednak z eliminacji wstępnie finansowanych rachunków nostro, które mogą blokować miliardy dolarów w przypadku każdego dużego banku.

Dane nadal faworyzują XRP w przeliczeniu na pojedyncze transakcje. Nie uwzględniają jednak kosztów przejścia na nową walutę: głębokich relacji regulacyjnych SWIFT z bankami centralnymi, systemów sankcji i ścieżek audytu, których potrzebują banki Tier 1, aby móc przelać choćby jednego dolara na dużą skalę. To nie jest problem technologiczny.

Struktura SWIFT na rok 2026: 30 banków, 25 korytarzy, brak XRP

Pod koniec 2025 roku SWIFT ogłosił swój największy krok w dziedzinie płatności od dekady. Ramy te to skoordynowane działania mające na celu zapewnienie niemal natychmiastowych płatności transgranicznych dla klientów detalicznych i małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w ponad 25 korytarzach. Pierwsza fala projektu zostanie uruchomiona w połowie 2026 roku. SWIFT wymienił ponad 30 z ponad 50 uczestniczących banków; wśród najważniejszych z nich znajdują się Bank of America, JPMorgan Chase, Citigroup, Toronto-Dominion, HSBC, Santander i Deutsche Bank. Korytarze obejmują Indie, Pakistan, Bangladesz, Chiny, Tajlandię, Wielką Brytanię, Stany Zjednoczone, Australię, Kanadę, Niemcy i Hiszpanię – pięć z dziesięciu największych rynków przekazów pieniężnych na świecie.

XRP nie jest stroną tych ram. Nie odgrywa żadnej roli w przesyłaniu wiadomości, rozliczaniu ani zapewnianiu płynności. To właśnie ta część jest zazwyczaj pomijana przez prasę kryptowalutową. Bardziej interesującą ironią jest to, że co najmniej 30 z ponad 50 banków wymienionych przez SWIFT jest już powiązanych z Ripple, a znaczna część z nich korzysta z ODL przynajmniej w niektórych korytarzach. Zatem te same banki z pierwszej ligi, które przystąpiły do systemu płatności natychmiastowych SWIFT, są również częścią dystrybucji Ripple.

Odrębnie, co łatwo pomylić z ramami płatności konsumenckich, SWIFT buduje oparty na blockchainie współdzielony rejestr jako ścieżkę równoległą. To właśnie ten strumień prac nad blockchainem SWIFT, który media kryptowalutowe często określają mianem potencjalnego następcy SWIFT, choć projekt jest znacznie węższy, niż się wydaje. Partnerem rozwojowym jest ConsenSys, firma skoncentrowana na Ethereum, stojąca za Linea i MetaMask. Bank of America, JPMorgan, Citigroup i Toronto-Dominion należą do wymienionych uczestników prototypu. Projekt MVP SWIFT wykorzystuje tokenizowane depozyty banków komercyjnych jako instrument rozliczeniowy; XRP wyraźnie nie jest częścią architektury. Rejestr nie jest jeszcze wdrożony; pod koniec 2025 roku Motley Fool opisał go jako wczesny prototyp koncepcyjny.

Istnieje osobny fakt, często błędnie interpretowany jako partnerstwo: XRPL jest członkiem ISO 20022 Registration Management Group od 2020 roku, czyli ma taki sam status jak Stellar, Hedera i Algorand. Okres współistnienia transgranicznych MT-MX w SWIFT zakończył się 22 listopada 2025 roku; wszystkie transgraniczne instrukcje są teraz przesyłane w formacie MX. Interoperacyjność techniczna jest realna. Komercyjna integracja Ripple-SWIFT nie jest.

Wnioski z tego są niepokojące dla maksymalistycznej wersji tezy o XRP. SWIFT nie czeka na rewolucję. Zatrudnia inżynierów blockchain, wyznacza banki na całym świecie dla nowych systemów, prowadzi platformę testową CBDC, która przetworzyła ponad 750 transakcji w 38 bankach centralnych i infrastrukturach rynkowych, i absorbuje narrację modernizacji poprzez swoją istniejącą globalną sieć.

Stablecoiny i cichy zwrot w Ripple

Najbardziej pomijaną historią 2025 roku było to, że sam Ripple przestał być firmą wyłącznie opartą na XRP. 17 grudnia 2024 roku Ripple wprowadził na rynek RLUSD, stablecoina powiązanego z dolarem amerykańskim, emitowanego pod nadzorem Departamentu Usług Finansowych Nowego Jorku. Do lipca 2025 roku kapitalizacja rynkowa RLUSD przekroczyła 500 milionów dolarów, a na początku grudnia 2025 roku osiągnęła 1,26 miliarda dolarów, stając się trzecim co do wielkości stablecoinem regulowanym w USA. W kwietniu 2025 roku Ripple zgodził się przejąć firmę brokerską Hidden Road za 1,25 miliarda dolarów, finalizując transakcję w październiku 2025 roku; Hidden Road generuje około 3 bilionów dolarów rocznie dla ponad 300 klientów instytucjonalnych. Dodając Metaco (250 milionów dolarów w 2023 roku) i Standard Custody (zamknięte w połowie 2024 roku), Ripple wydało blisko cztery miliardy dolarów na przekształcenie się z firmy płatniczej w instytucjonalny stos infrastrukturalny.

Stablecoiny rozwiązują problem zmienności, który od samego początku ciążył na tezie o XRP jako pomoście. Skarbnik, który zarządza 100 milionami dolarów w pięciosekundowym korytarzu, nie może sobie pozwolić na ekspozycję na czteroprocentowy wahania ceny tokena w ciągu dnia. Stablecoiny wpisują się również w nastrój regulacyjny na rok 2026, a ramy MiCA Unii Europejskiej, wytyczne MAS Singapuru i amerykańska ustawa GENIUS Act skłaniają się ku cyfrowym aktywom zabezpieczonym dolarem. Sam SWIFT nie wykazuje zainteresowania emisją ani rozliczaniem stablecoinów. To otwiera drogę dla Ripple Payments i konkurentów, takich jak Circle. Walka o przyszłość płatności transgranicznych przenosi się z „blockchain kontra komunikaty” na „który token dolarowy wygra”.

Czy XRP zastąpi SWIFT? Matematyka, która nie działa

Brad Garlinghouse, prezes Ripple, powiedział podczas konferencji XRPL Apex w Singapurze w czerwcu 2025 roku, że celem jest przejęcie około czternastu procent wolumenu SWIFT w ciągu pięciu lat – około dwudziestu jeden bilionów dolarów rocznie. Jest to deklarowany przez firmę pułap, a nie jego zamiennik. SWIFT obsługuje rocznie około 190 bilionów dolarów w przepływach transgranicznych, a raport McKinsey's Global Payments Report 2025 szacuje łączną wartość globalnych przepływów płatności na blisko dwa biliony. Nawet przekroczenie górnej granicy opisanej przez Ripple nadal pozostawiłoby ponad osiemdziesiąt procent hurtowego rynku komunikatów w rękach SWIFT.

Istnieje również problem czysto matematyczny z pełną substytucją. Wolumen ODL Ripple'a, na ile można go najlepiej zrekonstruować, wynosił około 15 miliardów dolarów w 2024 roku i około 1,3 miliarda w drugim kwartale 2025 roku; obie liczby pochodzą z Ripple i nie zostały niezależnie zweryfikowane. Osiągnięcie poziomu dwudziestu jeden bilionów oznaczałoby tysiąckrotne zwiększenie skali. Aby XRP mógł obsługiwać sto procent przepływu SWIFT jako waluta pomostowa, zapas roboczy XRP potrzebny do pozyskiwania płynności w czasie rzeczywistym oznaczałby kapitalizację rynkową większą niż większość krajowych rynków akcji. Innymi słowy, substytucja jest wewnętrznie sprzeczna z prognozami cenowymi, jakie posiadacze XRP zwykle mu przypisują. Poważna wersja byczego przypadku to udział w przepływie, a nie przesunięcie.

ETF-y XRP i podział ceny i rozwiązań płatniczych

ETF-y spot XRP to osobna historia, która często jest łączona z debatą SWIFT, w wyniku czego wahania ceny XRP są rutynowo interpretowane jako werdykt w sprawie rozwiązań płatniczych i potencjalnego przejęcia przez XRP udziału w rynku istniejących systemów SWIFT. Po tym, jak Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) wycofała apelację 19 marca 2025 r., a postępowanie SEC przeciwko Ripple zakończyło się 7 sierpnia 2025 r. karą 50 milionów dolarów (w porównaniu z pierwotnie wnioskowaną kwotą 125 milionów), do końca roku uruchomiono siedem ETF-ów spot XRP: REX-Osprey XRPR we wrześniu, produkt Bitwise o współczynniku kosztów 0,34% w listopadzie, a także Canary, Franklin Templeton, Grayscale, 21Shares i Amplify. Skumulowane napływy przekroczyły 1,37 miliarda dolarów do połowy stycznia 2026 r., a aktywa w zarządzaniu ETP do końca pierwszego kwartału 2026 r. osiągnęły poziom około 2,6 miliarda dolarów. BlackRock nie złożył jeszcze wniosku. Wpływy środków do ETF-ów wpływają na cenę, a nie przepustowość płatności; skarbnika w HSBC nie interesuje, na jakiej cenie XRP zamknie się w piątek.

Co to oznacza dla użytkowników płatności transgranicznych

Szczera odpowiedź dla skarbnika korporacyjnego w 2026 roku brzmi: „oba”. Użyj SWIFT w przypadku głębokiego zakresu regulacji, dużych ruchów instytucjonalnych i wszelkich przepływów związanych z przestrzeganiem przepisów przez kraje objęte sankcjami. Użyj Ripple Payments lub stablecoin rail w przypadku korytarzy o wysokiej częstotliwości, gdzie dominują pozyskiwanie płynności i szybkość rozliczeń. Wymiana to hasło; portfel rails to praktyczny model, który same banki po cichu wdrażają.

Podsumowanie: tory kolejowe, a nie zwycięzcy

SWIFT i XRP przez pięć lat były postrzegane jako przeciwieństwa. Obraz z 2026 roku jest jednocześnie bardziej przyziemny i interesujący. SWIFT zmodernizował się szybciej, niż oczekiwali krytycy, wyznaczył banki na całym świecie do obsługi płatności natychmiastowych i rozpoczął budowę własnego rejestru z ConsenSys. Ripple przesunął ciężar z XRP jako pomostu na stablecoiny, usługi powiernicze i usługi brokerskie, akceptując, że łatwiejsza droga do skarbców bankowych wiedzie przez tory denominowane w dolarach. Pozostaje pytanie na następną dekadę nie o to, który z nich wygra. Chodzi o to, które części globalnego systemu płatności każdy z nich obejmie i jak szybko banki posiadające portfel zdecydują, że nie muszą już wybierać.

Marco Lucchetti

Marco Lucchetti is a senior content strategist and blockchain analyst at Plisio. With over 7 years of experience in cryptocurrency research, DeFi protocols, and payment technologies, Marco specializes in creating clear, data-driven content for a global crypto audience. His work focuses on transaction tracing, crypto compliance, and the future of blockchain infrastructure.