پاداش بلاک چیست: ماینرهای بیت کوین چگونه دستمزد می‌گیرند و چرا ارزش پول مدام در حال کاهش است؟

داستانی در انجمن‌های بیت‌کوین در مورد توسعه‌دهنده‌ای به نام لازلو هانیچ وجود دارد که در ماه مه ۲۰۱۰، ۱۰،۰۰۰ بیت‌کوین را برای دو پیتزای پاپا جان خرج کرد. مردم دوست دارند در مورد ارزش فعلی این سکه‌ها (حدود ۶۸۵ میلیون دلار) محاسبات انجام دهند، اما چیزی که کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد این است که این ۱۰،۰۰۰ بیت‌کوین از ابتدا از کجا آمده است. لازلو آنها را استخراج کرده بود و با استفاده از سخت‌افزاری که امروزه اکثر مردم آن را doorstop می‌نامند، هر بار ۵۰ بیت‌کوین به عنوان پاداش بلوک دریافت می‌کرد. پاداش بلوکی که این سکه‌ها را ایجاد می‌کرد ۵۰ بیت‌کوین بود، عددی که از سال ۲۰۱۲ در دسترس نبوده است زیرا چهار هاوینگ آن را به تدریج به ۳.۱۲۵ کاهش داده است، که تا امروز در همین مقدار باقی مانده است تا کاهش بعدی در سال ۲۰۲۸ که آن را به ۱.۵۶۲۵ می‌رساند.

بدون پاداش بلاک، بیت کوین کار نمی‌کند. تمام. کل مدل امنیتی به این بستگی دارد که به ماینرها به اندازه کافی پول پرداخت شود تا بتوانند به مصرف برق ادامه دهند، زیرا همین برق است که شبکه را برای حمله هر کسی بسیار گران می‌کند. بخش ناخوشایند ماجرا این است که از زمانی که ساتوشی در ژانویه ۲۰۰۹ بلاک صفر را استخراج کرد، پرداخت به صورت خودکار در حال کاهش بوده است و نقطه پایانی این برنامه صفر است. دیگر هرگز سکه جدیدی وجود نخواهد داشت. اینکه آیا کارمزدها برای پر کردن این شکاف کافی خواهند بود یا خیر، سوالی است که هیچ کس نمی‌تواند با داده به آن پاسخ دهد زیرا هنوز به آن مرحله نرسیده‌ایم و افرادی که ادعای قطعیت در هر دو جهت را دارند، حدس می‌زنند. آنچه در ادامه می‌آید، جزئیاتی از نحوه عملکرد پاداش بلاک، اتفاقات هر هاوینگ، نحوه سازگاری ماینرها و تغییر ساختار تشویقی از اینجا به بعد است، زیرا یارانه به سمت صفر میل می‌کند.

تعریف پاداش بلاک: دو بخش از حقوق یک ماینر

تصور کنید: جایی در غرب تگزاس، انباری پر از دستگاه‌های ماینینگ، هفته گذشته ۲۴ ساعته مشغول محاسبات هش بوده است. یکی از آن دستگاه‌ها یک نانس معتبر صادر کرد، بلاک توسط شبکه پذیرفته شد و ۳.۱۲۵ بیت‌کوین جدید در کیف پول اپراتور ظاهر شد، سکه‌هایی که پنج ثانیه پیش وجود نداشتند. این سپرده همان چیزی است که در صنعت «پاداش بلاک» نامیده می‌شود و در حالی که همه در مورد آن به عنوان یک چیز صحبت می‌کنند، در واقع دو جریان درآمدی کاملاً متفاوت است که در یک تراکنش گنجانده شده‌اند.

بخش بزرگ‌تر، و منظوری که معمولاً مردم وقتی می‌گویند «پاداش بلاک»، یارانه بلاک است: بیت‌کوین تازه ایجاد شده‌ای که به معنای واقعی کلمه تا زمانی که ماینر یک بلاک معتبر پیدا نکرده بود، وجود نداشت. هیچ‌کس آن را ضرب نکرده است. هیچ‌کس آن را منتقل نکرده است. پروتکل بیت‌کوین ۳.۱۲۵ بیت‌کوین جدید را به وجود آورد، زیرا دستگاه ASIC یک ماینر تریلیون‌ها محاسبه هش را انجام داد و اتفاقاً قبل از هر کس دیگری روی کره زمین به جواب درست رسید. این تنها مکانیسمی است که از طریق آن بیت‌کوین جدید وارد بازار شده است. برخلاف دلار، هیچ دستگاه چاپ و هیچ کمیته‌ای برای صدور بیشتر آن وجود ندارد.

جریان دوم، کارمزد تراکنش‌ها است و این مورد با هر هاوینگ اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. هر زمان که من یا شما بیت‌کوین ارسال می‌کنیم، کارمزدی ضمیمه می‌کنیم که اساساً می‌گوید: «این یک انعام برای هر ماینری است که تراکنش من را در یک بلاک قرار دهد.» در طول هفته‌های خسته‌کننده، کل کارمزدهای یک بلاک ممکن است به ۵۰ تا ۱۰۰ دلار برسد. اما وقتی شبکه با مشکل مواجه می‌شود، مانند انفجار اعداد Ordinals در اواخر سال ۲۰۲۳ که مردم برای درج فایل‌های JPEG در بلاک چین بیت‌کوین پول گزافی می‌پرداختند، کارمزدها کاملاً دیوانه‌وار افزایش یافتند. من در دسامبر ۲۰۲۳ یک بلاک را دیدم که ماینر فقط ۶.۷ بیت‌کوین بابت کارمزد به جیب زد، که بیشتر از یارانه ۶.۲۵ بیت‌کوینی بود که با بلاک همراه بود. کارمزدها از یارانه بیشتر شدند. قرار بود این آینده اقتصاد استخراج باشد، و برای یک هفته آشفته، این وضعیت به حال تبدیل شد.

اگر هر بلوک بیت‌کوین را در اکسپلورر باز کنید و به اولین تراکنش بروید، چیز عجیبی خواهید دید: تراکنشی بدون فرستنده. این تراکنش کوین‌بیس است که سال‌ها قبل از اینکه صرافی نام تجاری خود را بدزدد، نامگذاری شده است. این مکانیسم تحویل برای یارانه بلوک است. این پروتکل، سکه‌ها را از هیچ تولید می‌کند و آنها را در کیف پول ماینر برنده واریز می‌کند. هر بلوک در تاریخ بیت‌کوین با یکی از اینها شروع می‌شود و به بلوک پیدایش که ساتوشی در ژانویه ۲۰۰۹ استخراج کرد، برمی‌گردد.

نصف شدن پاداش بیت کوین: چرا پاداش بلاک همچنان کمتر می‌شود؟

بعد از اینکه دقیقاً ۲۱۰،۰۰۰ بلوک به زنجیره اضافه شود، یارانه ۵۰٪ کاهش می‌یابد. نه ۴۹٪، نه ۵۱٪. دقیقاً نصف. شبکه در مورد این موضوع رأی نمی‌دهد. هیچ کمیته‌ای وجود ندارد که آن را بررسی کند. این قانون قبل از اینکه ساتوشی اولین بلوک را استخراج کند، در کد منبع بیت کوین نوشته شده است و تغییر آن اساساً مستلزم متقاعد کردن هر اپراتور گره روی زمین برای نصب یک به‌روزرسانی نرم‌افزاری است که بنیادی‌ترین وعده بیت کوین تاکنون را نقض می‌کند. در ۱۷ سال گذشته، هیچ کس حتی نزدیک به انجام این کار هم نشده است.

ساتوشی عمداً این روش را تنظیم کرده است و استدلال آن حتی در اولین پست‌های انجمن از سال ۲۰۰۹ نیز قابل مشاهده است. اگر تمام ۲۱ میلیون سکه را یکجا دور بریزید، دیگر دلیلی برای ادامه استخراج از روز اول وجود نخواهد داشت. اگر سکه‌ها را برای همیشه چاپ کنید، تورمی خواهید داشت که ارزش آنها را مانند ارزهای فیات کاهش می‌دهد. بنابراین، پروتکل، سکه‌ها را با یک منحنی نزولی توزیع می‌کند: پاداش‌های زیاد در ابتدا، زمانی که شبکه بیشترین نیاز را به ماینرها دارد، پاداش‌های کمتر با گذشت زمان و با بلوغ بیت‌کوین و (در حالت ایده‌آل) افزایش کارمزد تراکنش‌ها به اندازه‌ای که این کمبود را جبران کند.

چهار هاوینگ اتفاق افتاده است. پنجمین هاوینگ هم در راه است:

ستون یارانه را از بالا به پایین بخوانید: پنجاه، بیست و پنج، دوازده و نیم، شش و یک چهارم، سه ممیز دو و پنج. ماینرها با هر هاوینگ نصف سکه‌های قبلی را به دست می‌آورند. حالا ستون قیمت را بخوانید: صفر، دوازده دلار، ششصد و پنجاه، هشتاد و ششصد، شصت و سه هزار. این چیزی است که هیچ‌کس وقتی از «کاهش پاداش» وحشت می‌کند، در مورد آن صحبت نمی‌کند: از نظر دلار، ماینرها در هر چرخه پول بیشتری به دست آورده‌اند، نه کمتر، زیرا افزایش قیمت بیت‌کوین از کاهش یارانه‌ها پیشی گرفته است. یک ماینری که در سال ۲۰۱۱، ۵۰ بیت‌کوین به دست می‌آورد، شاید به ازای هر بلوک ۱۵ دلار درآمد داشته باشد. یک ماینری که در سال ۲۰۲۶، ۳.۱۲۵ بیت‌کوین به دست می‌آورد، ۲۱۴۰۰۰ دلار درآمد دارد. پاداش بیت‌کوین ۱۶ برابر کمتر شد. پاداش دلاری ۱۴۰۰۰ برابر بیشتر شد.

این محاسبه فقط در صورتی جواب می‌دهد که قیمت بیت‌کوین سریع‌تر از کاهش یارانه افزایش یابد و عملکرد گذشته بدیهی است که تضمینی برای آن وجود ندارد. اما این توضیح می‌دهد که چرا ماینرها پس از هر هاوینگ، حتی با وجود کاهش ۵۰ درصدی سود بیت‌کوین، همچنان به بازار می‌آیند: آنها روی افزایش قیمت شرط می‌بندند که این اختلاف را جبران می‌کند. تاکنون این شرط‌بندی در هر چرخه نتیجه داده است.

نصف شدن پاداش بیت‌کوین بعدی که حدود آوریل ۲۰۲۸ اتفاق می‌افتد، این یارانه را به ۱.۵۶۲۵ بیت‌کوین کاهش خواهد داد. پس از آن، در حدود ۲۰۳۲ به ۰.۷۸۱۲۵ بیت‌کوین خواهد رسید. در نهایت، حدود سال ۲۱۴۰، این یارانه به صفر گرد می‌شود و دیگر هیچ بیت‌کوین جدیدی ایجاد نمی‌شود.

زمان بلاک، اندازه بلاک و نحوه شکل‌گیری سیستم پاداش توسط آنها

دو عدد، نحوه عملکرد سیستم پاداش بیت‌کوین را در عمل تعریف می‌کنند: زمان استخراج بلاک و اندازه بلاک.

زمان بلاک به شما می‌گوید که چقدر بین بلاک‌ها منتظر می‌مانید، و برای بیت‌کوین این هدف ۱۰ دقیقه است. می‌خواهم تأکید کنم که «هدف» کلمه مناسبی است زیرا زمان‌های واقعی بلاک در همه جا وجود دارد. من شخصاً شاهد بوده‌ام که بلاک‌ها ۳۰ ثانیه پس از بلاک قبلی به دست می‌آیند، و همچنین ۴۰ دقیقه mempool.space را رفرش کرده‌ام و فکر کرده‌ام که آیا شبکه در طول فاصله بین بلاک‌ها از کار افتاده است یا خیر. پروتکل این کار را با تنظیم سختی هر ۲۰۱۶ بلاک (حدود دو هفته) انجام می‌دهد: اگر بلاک‌ها خیلی سریع رسیده باشند، معمای ریاضی سخت‌تر می‌شود؛ اگر کند بوده باشند، آسان‌تر می‌شود. سیستم به مرور زمان خود را اصلاح می‌کند تا در اطراف آن میانگین ۱۰ دقیقه‌ای معلق بماند.

چرا زمان بلاک برای درک شما از پاداش بلاک اهمیت دارد؟ زیرا شیر آب (faucet) را کنترل می‌کند. با ۳.۱۲۵ بیت کوین به ازای هر بلاک و تقریباً ۱۴۴ بلاک که در روز ایجاد می‌شوند، هر ۲۴ ساعت حدود ۴۵۰ بیت کوین جدید به وجود می‌آید. با قیمت‌های آوریل ۲۰۲۶، تقریباً ۳۱ میلیون دلار عرضه جدید روزانه به بازار اضافه می‌شود که بیشتر توسط شرکت‌های استخراج خریداری می‌شود که برای پوشش هزینه‌های برق و اجاره سخت‌افزار خود نیاز به فروش بخشی از آن دارند.

اندازه بلوک، سقفی برای میزان داده‌ای که در هر بلوک جا می‌شود، تعیین می‌کند. حد پایه ۱ مگابایت است، اگرچه تراکنش‌های SegWit عملاً این مقدار را تا حدود ۴ مگابایت در چیزی که پروتکل آن را «واحدهای وزنی» می‌نامد، افزایش می‌دهند. این به معنای تقریباً ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ تراکنش در هر بلوک در یک روز عادی است.

این سقف چیزی است که بازار کارمزد را به حرکت در می‌آورد. وقتی تعداد تراکنش‌های در انتظار، بیشتر از آن چیزی باشد که در بلاک بعدی جا می‌شود، کاربران برای اولویت گرفتن، شروع به پیشنهاد قیمت بالاتر از یکدیگر در کارمزدها می‌کنند. ماینرها به ممپول (mempool) نگاه می‌کنند، تراکنش‌هایی را که بیشترین هزینه را به ازای هر بایت دارند، برمی‌دارند و تراکنش‌های ارزان‌تر را منتظر می‌گذارند. در طول یک دوره ضرب سکه‌های Ordinals یا یک دوره میم‌کوین، خواهید دید که کارمزدها در عرض یک ساعت از ۱ دلار به ۳۰ دلار افزایش می‌یابد. در یک یکشنبه کساد، می‌توانید یک تراکنش را با کمتر از یک دلار انجام دهید.

این حساب و کتاب است که وجود هر ماینر را تعریف می‌کند: آنچه آنها از یک بلاک به دست می‌آورند برابر است با یارانه (۳.۱۲۵ بیت‌کوین، ثابت تا سال ۲۰۲۸) به علاوه هر کارمزد تراکنشی که در آن بلاک خاص وجود دارد (که به شدت متغیر است). در حال حاضر، یارانه بخش بزرگی از ماجرا است و کارمزدها ناچیز هستند. اما این نسبت به اجبار توسط برنامه نصف شدن پاداش، که هر چهار سال یکبار کاهش می‌یابد، معکوس می‌شود. پس از نصف شدن‌های کافی، دیگر یارانه‌ای باقی نمی‌ماند و کل صنعت ماینینگ یا با کارمزدها اداره می‌شود یا اصلاً اداره نمی‌شود.

اقتصاد ماینینگ پس از هاوینگ ۲۰۲۴

هاوینگ آوریل ۲۰۲۴ ضربه سختی به ماینرها وارد کرد. یک روز آنها به ازای هر بلاک ۶.۲۵ بیت کوین درآمد داشتند. روز بعد، ۳.۱۲۵. همان هزینه‌های برق. همان پرداخت‌های سخت‌افزاری. نصف شدن سکه‌ها.

من سال گذشته با یک شرکت استخراج کوچک در تگزاس صحبت کردم، سه نفر که ۲۰۰ دستگاه را در یک انبار تبدیل‌شده اداره می‌کردند، و آنها به من گفتند که نصف شدن پاداش در سال ۲۰۲۴ تقریباً آنها را تحت فشار قرار داده است. قرارداد برق آنها خوب بود، اما پرداخت‌های سخت‌افزار همراه با پاداش نصف نشد. آنها با مذاکره بر سر یک توافق محدودسازی با اپراتور شبکه، جان سالم به در بردند: ERCOT به آنها پول می‌دهد تا در زمان اوج تقاضا، شبکه را خاموش کنند، که بخشی از درآمد از دست رفته استخراج را جبران می‌کند. این نوع حسابداری خلاقانه همان چیزی است که بازماندگان را از تلفات جدا می‌کند.

اعداد کلی‌تر، تصویر مشابهی را برای عملیات‌های کوچک‌تر ترسیم می‌کنند. بیت‌کوین در آوریل ۲۰۲۶ نزدیک به ۶۸۵۰۰ دلار معامله می‌شود و یارانه ۳.۱۲۵ بیت‌کوین حدود ۲۱۴۰۰۰ دلار برای هر بلوک ارزش دارد که تا زمانی که به جنبه هزینه نگاه نکنید، زیاد به نظر می‌رسد. هش‌پرایس معیاری است که ماینرها روی آن وسواس دارند: به شما می‌گوید که در هر پتاهش در ثانیه در روز چقدر درآمد کسب می‌کنید. در تابستان ۲۰۲۵، هش‌پرایس در سطح قابل تحمل ۵۵ دلار قرار داشت. تا دسامبر، به ۳۵ دلار سقوط کرد، کاهشی ۳۵ درصدی که هیچ ارتباطی با قیمت بیت‌کوین نداشت و همه چیز به آنلاین شدن دستگاه‌های بیشتر و رقابت برای همان مقدار ثابت پاداش روزانه بلوک مربوط می‌شد. برای هر کسی که دستگاه‌های خود را با برق خانگی با قیمت ۰.۱۰ یا ۰.۱۲ دلار در هر کیلووات ساعت کار می‌کند، این اعداد حکم اعدام را دارند. شما به معنای واقعی کلمه بیشتر از ارزش سکه‌هایی که استخراج می‌کنید، برای برق هزینه می‌کنید.

عملیاتی که هنوز پابرجاست، از جدیدترین نسل ASICها در مکان‌هایی استفاده می‌کند که هزینه برق بین سه تا شش سنت در هر کیلووات ساعت است. به مزارع بادی غرب تگزاس، برق آبی کبک، سدهای پاراگوئه، زمین‌گرمایی ایسلند فکر کنید. با این نرخ‌ها، هر دستگاه می‌تواند پس از هزینه‌های برق، روزانه ۱۲ تا ۲۵ دلار درآمد داشته باشد. کم، اما مثبت. با این حال، حاشیه سود با هر هاوینگ کاهش می‌یابد و ماینرها این را می‌دانند.

چیزی که در سال ۲۰۲۵ توجه من را جلب کرد این بود که بازماندگان به جای اینکه فقط دندان‌هایشان را برای یک هاوینگ دیگر تیز کنند، چقدر سریع کل مدل کسب‌وکار خود را تغییر دادند. Marathon Digital با یک شرکت هوش مصنوعی قراردادی امضا کرد تا در ساعات غیر اوج مصرف، کارهای آموزشی را روی پردازنده‌های گرافیکی خود انجام دهد. Riot Platforms هم کار مشابهی انجام داد. Hut 8 تا حدودی با US Bitcoin Corp ادغام شد تا جریان‌های درآمدی متنوع‌تری به دست آورد. لحن سهامداران از "ما بیت‌کوین استخراج می‌کنیم" به "ما زیرساخت‌های محاسباتی با کارایی بالا را اجرا می‌کنیم که وقتی بیت‌کوین سودآور است، آن را استخراج می‌کند و وقتی سودآور نیست، میزبان حجم کاری هوش مصنوعی است" تغییر کرد. این یک تکامل معنادار است. پنج سال پیش، شرکت‌های استخراج صرفاً بیت‌کوین بازی می‌کردند. اکنون شرکت‌های هوشمند، کسب‌وکارهای آربیتراژ انرژی هستند که پاداش‌های بلوک را به عنوان یک خط درآمد در میان چندین خط درآمد در نظر می‌گیرند. این استراتژی باعث می‌شود هاوینگ کمتر آسیب ببیند زیرا این فرض اصلی را که پاداش‌های بیت‌کوین همیشه هزینه برق را پوشش می‌دهند، از بین می‌برد.

اعداد عرضه به شما می‌گویند که ما در کجای چرخه عمر بیت کوین قرار داریم. از ۲۱ میلیون سکه‌ای که تا به حال وجود خواهد داشت، حدود ۱۹.۶۸ میلیون از آنها استخراج شده‌اند. این یعنی ۱.۳۲ میلیون باقی مانده که کمتر از ۷٪ از کل است. با نرخ فعلی تقریباً ۴۵۰ بیت کوین جدید در روز، انتشار سالانه حدود ۱۶۴۰۰۰ سکه است. پس از سال ۲۰۲۸، این رقم به ۸۲۰۰۰ کاهش می‌یابد. هر هاوینگ باعث می‌شود که استخر باقیمانده کندتر تخلیه شود و جدول زمانی را تا سال ۲۱۴۰ و پس از آن طولانی‌تر کند. لپ‌تاپ ساتوشی در سال ۲۰۰۹، ۵۰ بیت کوین در هر بلوک استخراج کرد که معادل پول خرد بود. انبار ماراتن دیجیتال که پر از دستگاه‌های S21 است، ۳.۱۲۵ بیت کوین در هر بلوک با قیمت ۲۱۴۰۰۰ دلار استخراج می‌کند و حتی این مقدار نیز تا زمانی که هاوینگ ۲۰۳۲ دوباره آن را به نصف کاهش دهد، سخاوتمندانه به نظر خواهد رسید. انتشار جدید سالانه حدود ۱۶۴۰۰۰ بیت کوین است. پس از نصف شدن پاداش استخراج در سال ۲۰۲۸، این رقم تقریباً به ۸۲۰۰۰ واحد در سال کاهش می‌یابد. نرخ تورم بیت‌کوین در حال حاضر کمتر از ۱٪ در سال است و به سمت ۰.۵٪ در حرکت است.

نحوه عملکرد پاداش‌های بلاک فراتر از بیت‌کوین: اثبات سهام و آلت‌کوین‌ها

وقتی مردم در مورد پاداش بلاک صحبت می‌کنند، بیت کوین تمام توجه را به خود جلب می‌کند، اما این مفهوم تقریباً در هر زنجیره‌ای که وجود دارد، به اشکال مختلف خود را نشان می‌دهد. نحوه عملکرد آن بستگی به این دارد که آیا شبکه برای حفظ صداقت خود، مصرف برق یا قفل کردن سرمایه را انتخاب کرده است.

در زنجیره‌های اثبات کار مانند بیت‌کوین، لایت‌کوین و دوج‌کوین، پاداش به کسی تعلق می‌گیرد که برق کافی برای حل معمای رمزنگاری را زودتر مصرف کند. بیت‌کوین و لایت‌کوین هر دو از برنامه‌های نصف شدن پاداش استفاده می‌کنند که پاداش را به مرور زمان کاهش می‌دهد. دوج‌کوین کاملاً مسیر متفاوتی را در پیش گرفت: برای همیشه، بدون نصف شدن پاداش و بدون محدودیت عرضه، 10000 دوج‌کوین به ازای هر بلوک پرداخت می‌کند. این امر باعث می‌شود که این ارز دائماً تورمی باشد، که یا یک نقص طراحی مهلک است یا یک ویژگی است که بسته به اینکه با چه کسی در ردیت بحث می‌کنید، ماینرها را تشویق می‌کند.

زنجیره‌های اثبات سهام مانند اتریوم، کاردانو و سولانا مدل استخراج را به طور کامل کنار گذاشتند. نه معمایی در کار بود و نه مسابقه تسلیحاتی برق. در عوض، اعتبارسنج‌ها سکه‌های خود را به عنوان وثیقه قرار می‌دهند و پروتکل آنها را بر اساس میزان سپرده‌گذاری‌شان برای پیشنهاد بلوک انتخاب می‌کند. پاداش، سکه‌های تازه ضرب شده به علاوه‌ی کاهش کارمزد است، که عملاً همان پاداش بلوک است، اما بدون ردپای زیست‌محیطی که اثبات کار را به یک هدف سیاسی تبدیل می‌کرد، ارائه می‌شود.

اتریوم جالب‌ترین مقایسه است زیرا توانستیم تغییر سیستم‌ها را به صورت زنده تماشا کنیم. قبل از سپتامبر ۲۰۲۲، ماینرهای اتریوم پاداش بلاک ETH را به همان روشی که ماینرهای بیت‌کوین BTC کسب می‌کنند، به دست می‌آوردند: یک معما را حل کنید، سکه بگیرید. سپس ادغام اتفاق افتاد و اتریوم اثبات کار را به طور کامل از بین برد. یک شبه، دستگاه‌های استخراج GPU که روزانه صدها دلار برای صاحبانشان درآمد داشتند، به وسایل گران‌قیمت تبدیل شدند. جایگزین: اثبات سهام، جایی که شما ETH را به عنوان وثیقه قفل می‌کنید و پروتکل به شما سودی برای اعتبارسنجی صادقانه بلوک‌ها می‌دهد. از سال ۲۰۲۶، حدود ۲۸ میلیون ETH در قراردادهای استیکینگ قرار دارد که سالانه ۳.۳ تا ۴.۲ درصد سود دارند، که نسبت به اوایل سال ۲۰۲۳ که ۶ درصد یا بیشتر بود، کاهش یافته است زیرا هرچه ETH بیشتری استیکینگ شود، سهم هر اعتبارسنج کمتر می‌شود. مصرف انرژی ۹۹.۹۵ درصد کاهش یافت. سوال اصلی، "آیا اعتبارسنج‌ها به اندازه کافی درآمد دارند که زحمت بکشند" هنوز در حال آزمایش است، اما تاکنون به نظر می‌رسد پاسخ مثبت است.

آینده پاداش‌های بلاک: وقتی پول تمام شود چه اتفاقی می‌افتد؟

افرادی که به اندازه کافی در حوزه بیت کوین فعالیت دارند، برای این سوال یک اسم دارند: «مشکل بودجه امنیتی» و این سوال مدام در هر کنفرانس، در هر پادکست و در هر تاپیک توییتری آخر شب بین ماینرها و محققان پروتکل مطرح می‌شود.

یارانه بلاک در هر چرخه به نصف کاهش می‌یابد. تا سال ۲۰۴۰ به کمتر از ۰.۲ بیت‌کوین در هر بلاک می‌رسد. تا سال ۲۱۰۰ به سختی ثبت می‌شود. تا سال ۲۱۴۰، به صفر می‌رسد و دیگر هیچ ماینری روی زمین حتی یک ساتوشی جدید برای یافتن یک بلاک دریافت نمی‌کند. پس چه چیزی باعث می‌شود آنها میلیون‌ها دلار تجهیزات را به کار گیرند؟

ساتوشی پاسخی داشت و از روز اول در کد بیت‌کوین گنجانده شده بود: کاربران کارمزد تراکنش‌ها را پرداخت می‌کنند و این کارمزدها جایگزین یارانه به عنوان انگیزه اصلی می‌شوند. اگر بیت‌کوین در نهایت تراکنش‌های ارزشمند کافی را پردازش کند تا فضای بلاک همچنان تقاضای بالایی داشته باشد، درآمد کارمزد به ازای هر بلاک می‌تواند به راحتی با آنچه که امروز یارانه پرداخت می‌شود، برابری کند یا از آن فراتر رود. ما قبلاً شاهد این اتفاق در طول موج‌های Ordinals و BRC-20 در سال‌های 2023-2024 بودیم که درآمد کارمزد به طور موقت برای چند روز از یارانه پیشی گرفت. اینکه آیا این سطح از فعالیت به یک هنجار تبدیل می‌شود یا یک ناهنجاری دوره‌ای باقی می‌ماند، سوال تریلیون دلاری است.

اما سناریویی وجود دارد که محققان را شب‌ها بیدار نگه می‌دارد. چه می‌شود اگر بیشتر پرداخت‌های روزمره به شبکه‌های لایه ۲ مانند لایتنینگ منتقل شوند و زنجیره پایه به یک لایه تسویه حساب تبدیل شود که فقط چند هزار تراکنش با ارزش بالا را در روز پردازش کند؟ در آن صورت، رقابت برای فضای بلوک ممکن است به اندازه کافی شدید نباشد تا درآمد کارمزدی را که ماینرها برای توجیه هزینه‌های برق خود نیاز دارند، ایجاد کند. نرخ هش می‌تواند کاهش یابد، هزینه حمله به شبکه کاهش یابد و گزاره ارزش اصلی بیت کوین - پول مقاوم در برابر سانسور و تغییرناپذیر - ضعیف‌تر شود. این FUD نیست. این یک سوال واقعاً باز است که افراد باهوش و خوش‌نیت به شدت در مورد آن اختلاف نظر دارند و ما تا زمانی که هاوینگ این مسئله را مطرح نکند، پاسخ آن را نخواهیم دانست.

هر بار که به این موضوع فکر می‌کنم، به یک نتیجه‌ی یکسان برمی‌گردم: هاوینگ‌های ۲۰۲۸ و ۲۰۳۲ آزمون‌های استرس واقعی هستند که اهمیت دارند. این یارانه در سال ۲۰۲۸ به ۱.۵۶۲۵ بیت‌کوین و سپس در سال ۲۰۳۲ به ۰.۷۸۱۲۵ کاهش می‌یابد. در این سطوح، کارمزد تراکنش‌ها باید وزن واقعی خود را داشته باشند، در غیر این صورت ماینرها شروع به خاموش کردن دستگاه‌هایی می‌کنند که توانایی مالی راه‌اندازی آنها را ندارند. اگر بازار کارمزدها در طول این دو هاوینگ دوام بیاورد، احتمالاً مسیر صعودی تا سال ۲۱۴۰ قابل مدیریت است. اگر این اتفاق نیفتد، جامعه‌ی بیت‌کوین با انتخاب‌های واقعاً ناراحت‌کننده‌ای در مورد اینکه آیا پروتکل به اصلاحاتی نیاز دارد که در حال حاضر هیچ‌کس نمی‌خواهد در مورد آنها بحث کند، روبرو خواهد شد، زیرا دست زدن به سقف عرضه ۲۱ میلیون یا اضافه کردن انتشار دنباله، مقدس‌ترین وعده‌ای را که بیت‌کوین تا به حال داده است، می‌شکند.

Marco Lucchetti

Marco Lucchetti is a senior content strategist and blockchain analyst at Plisio. With over 7 years of experience in cryptocurrency research, DeFi protocols, and payment technologies, Marco specializes in creating clear, data-driven content for a global crypto audience. His work focuses on transaction tracing, crypto compliance, and the future of blockchain infrastructure.