ارائه دهنده نقدینگی چیست؟ نحوه کار LPها در بازارهای مالی توضیح داده شده است
سعی کنید یک آلت کوین تصادفی را ساعت ۴ صبح یکشنبه مبادله کنید. دو سال پیش، آن معامله ممکن بود بیست دقیقه طول بکشد تا کسی طرف دیگر را بگیرد، البته اگر اصلاً کسی این کار را بکند. امروز این معامله در عرض چند ثانیه انجام میشود. تفاوت چیست؟ کسی توکنهای خود را در یک استخر سپردهگذاری کرده است تا شما مجبور نباشید منتظر بمانید. آن شخص، یک تأمینکننده نقدینگی است.
با این حال، این مفهوم فراتر از DeFi است. یک کارگزار فارکس در سنگاپور که در طول همپوشانی توکیو، اسپردهای تنگ یورو/دلار را اعلام میکند؟ این هم یک تأمینکننده نقدینگی است، فقط یک تأمینکننده به اندازه یک بانک. جیپیمورگان که قیمتها را به بازار بین بانکی تزریق میکند و یک جوان ۲۲ ساله که ۵۰۰۰ دلار اتریوم و USDC را در Uniswap واریز میکند، اساساً یک کار را انجام میدهند: داراییها را در جایی که شخص دیگری به آنها نیاز دارد، پارک میکنند تا معاملات سریع انجام شوند و قیمتها منصفانه بمانند.
من سالهاست که در مورد نقدینگی DeFi و Tradfi تحقیق میکنم و چیزی که هنوز مردم را شگفتزده میکند این است که با وجود هدف یکسان، مکانیزمهای هر دو طرف چقدر متفاوت است. در ادامه، نحوه کار LPها در فارکس، نحوه عملکرد آنها در DeFi و آنچه دادههای واقعی در مورد اینکه چه کسی پول در میآورد و چه کسی پول در نمیآورد، توضیح خواهم داد.
چرا نقدینگی در بازارهای مالی اهمیت دارد؟
نقدینگی، در سادهترین حالت، به این معنی است که میتوانید چیزی را بخرید یا بفروشید بدون اینکه قیمت خلاف جهت شما حرکت کند. اگر 10،000 سهم اپل را بفروشید، قیمت به سختی تغییر میکند. اگر 10،000 توکن از یک آلت کوین با ارزش بازار کم بفروشید، ممکن است قیمت قبل از تکمیل سفارش شما 15 درصد سقوط کند. این شکاف بین این دو تجربه چیست؟ این شکاف نقدینگی است و هزینههای معاملاتی، کیفیت اجرای شما و اینکه آیا پولهای کلان اصلاً در معاملات حاضر میشوند یا خیر را تعیین میکند.
همچنین همیشه در حال تغییر است. بیت کوین در بایننس؟ نقدینگی فراوان. همان بیت کوین در یک صرافی کوچک در کشوری با سیصد کاربر؟ دفتر سفارشات کم، اسپردهای بالا و لغزش قیمت در صورت تلاش برای جابجایی هر اندازه ای.
ارائه دهندگان نقدینگی برای پر کردن این شکاف وجود دارند. آنها آمادهاند تا وقتی بازار در حال فروش است، بخرند و وقتی بازار در حال خرید است، بفروشند. نه از روی خیرخواهی. آنها به عنوان یک واسطه، اختلاف قیمت خرید و فروش، یعنی حاشیه سود ناچیز بین قیمت خرید و قیمت فروش خود را به جیب میزنند. در میلیونها معامله در روز، این حاشیه سود ناچیز به درآمد قابل توجهی تبدیل میشود.

انواع ارائه دهندگان نقدینگی: از بانکهای رده ۱ تا پروتکلهای دیفای
اصطلاح «تامینکننده نقدینگی» طیف وسیعی را پوشش میدهد. در صدر آنها جیپیمورگان، گلدمن ساکس، سیتی، دویچه بانک و بارکلیز قرار دارند. این تامینکنندگان نقدینگی رده ۱، قیمتها را مستقیماً به بازار ارز بین بانکی، اوراق قرضه دولتی و سهام تزریق میکنند. میلیاردها دلار در ترازنامه پشت هر قیمت وجود دارد. وقتی یک کارگزار «نقدینگی رده ۱» را تبلیغ میکند، منظورش همین است: قیمتهایی که از این بانکها گرفته میشود.
پایینتر از بانکها، دسته رو به رشدی از بازارسازان غیربانکی سهم آنها را میبلعند. Citadel Securities، Virtu Financial، Jump Trading. این شرکتها مبتنی بر فناوری، سریعتر و کمهزینهتر هستند. درآمد آنها بین سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، ۲۲ درصد رشد داشته است و اکنون در چندین کلاس دارایی از بانکهای سنتی پیشی گرفتهاند.
سپس شما ارائه دهندگان Prime-of-Prime یا PoP ها را دارید. اینها شرکتهایی مانند B2Broker و LMAX هستند که نقدینگی را از چندین بانک Tier 1 جمع میکنند و دسترسی را به کارگزاران کوچکتر میفروشند. یک کارگزار فارکس در لیتوانی خط مستقیمی با میز FX گلدمن ندارد، اما میتواند قیمتهای گلدمن را از طریق PoP دریافت کند.
در حوزه ارزهای دیجیتال، دو حوزه کاملاً متفاوت وجود دارد. بازارسازان متمرکز مانند Wintermute (با حجم معاملات تقریباً ۵ میلیارد دلار در روز) میزهای معاملاتی را اداره میکنند که قیمتها را در صرافیها اعلام میکنند. و سپس ارائهدهندگان نقدینگی DeFi وجود دارند که هر کسی با یک کیف پول میتواند از آنها استفاده کند. شما، من، همسایهتان. توکنها را در یک استخر در Uniswap واریز کنید و شما یک LP هستید. مانع ورود اساساً صفر است، که هم DeFi را جالب میکند و هم باعث میشود بسیاری از مردم پول خود را از دست بدهند.
| نوع ارائه دهنده | مثالها | بازار معمولی | سرمایه مورد نیاز |
|---|---|---|---|
| بانکهای درجه ۱ | جیپیمورگان، گلدمن ساکس، سیتی | فارکس، اوراق قرضه، سهام | میلیاردها |
| بازارسازان غیربانکی | اوراق بهادار سیتادل، ویرچو، جامپ | سهام، آپشنها، کریپتو | صدها میلیون |
| پرایم-اُ-پرایم (PoP) | B2Broker، LMAX | فارکس، CFD، کریپتو | دهها میلیون |
| سازندگان بازار کریپتو | وینترمیوت، جیاسآر، گروه امبر | صرافیهای متمرکز کریپتو | میلیونها نفر |
| ارائه دهندگان نقدینگی دیفای | هر دارنده کیف پول | صرافیهای غیرمتمرکز | هر مقدار |
نحوه کار ارائه دهندگان نقدینگی: دفاتر سفارش در مقابل بازارسازان خودکار
دو سیستم کاملاً متفاوت برای تأمین نقدینگی وجود دارد و تقریباً هیچ وجه مشترکی ندارند جز نتیجه نهایی: معاملات انجام میشوند.
در صرافیهای متمرکز و در امور مالی سنتی، بازارسازان سفارشهای محدود (limit orders) را در دو طرف دفتر سفارش ثبت میکنند. اتریوم را با قیمت ۳۴۹۵ دلار میخرند و با قیمت ۳۵۰۵ دلار میفروشند. آن ۱۰ دلار اسپرد، حاشیه سود آنهاست. یک معاملهگر دکمه سفارش بازار را میزند، سفارش با نزدیکترین سفارش محدود مطابقت دارد و تمام. سپس بازارساز قیمتهای خود را تنظیم میکند، موجودی را مدیریت میکند و سایر ابزارها را پوشش ریسک میدهد. همه اینها در عرض چند میلیثانیه از طریق سیستمهای مسیریابی هوشمند سفارش و پروتکل FIX اتفاق میافتد، که نحوه ارتباط کارگزاران و LPها با سفارشها است. دو حالت اصلی اجرا: پر کردن یا لغو (کل سفارش شما با قیمت شما پر میشود، یا هیچ اتفاقی نمیافتد) و فوری یا لغو (پر کردن جزئی مجاز است، باقیمانده حذف میشود).
دیفای دفتر سفارش را دور انداخت. بازارسازان خودکار، AMMها، آن را با استخرهای نقدینگی جایگزین کردند. استخر، یک قرارداد هوشمند است که توکنهای جفتشدهای را که افراد واریز کردهاند، در خود نگه میدارد. ریاضی که معامله شما را قیمتگذاری میکند، معمولاً فرمول ثابت محصول است: x * y = k. "x" و "y" تعداد توکنها هستند، "k" ثابت میماند. وقتی یک توکن را با دیگری عوض میکنید، نسبت تغییر میکند و این تغییر، قیمت جدید را تعیین میکند.
من همیشه آن را با یک مثال مشخص توضیح میدهم. یک استخر ۱۰۰ اتریوم و ۳۰۰۰۰۰ دلار آمریکا دارد. شما ۱ اتریوم میخواهید. شما USDC را به استخر میفرستید، قرارداد محاسبات را انجام میدهد و شما اتریوم خود را دریافت میکنید. نکته: هرچه معامله شما نسبت به استخر بزرگتر باشد، قیمت بیشتر تغییر میکند. یک سوآپ ۱۰۰۰ دلاری در یک استخر ۱۰ میلیون دلاری؟ به سختی تغییر میکند. همان سوآپ در یک استخر ۵۰۰۰۰ دلاری؟ شما ۳٪ لغزش قیمت خواهید داشت.
یونیسواپ بیش از ۳.۴۵ تریلیون دلار حجم کل معاملات را پردازش کرده است که در حدود ۴۰ زنجیره مستقر شده است. این پلتفرم ۳۵.۹٪ از کل حجم معاملات صرافیهای غیرمتمرکز (DEX) را در اختیار دارد. پنکیکسواپ ۲۹.۵٪ از این حجم را در اختیار دارد. این دو، تقریباً ۶۵٪ از هر معامله غیرمتمرکزی را که روی زنجیره اتفاق میافتد، تشکیل میدهند.
نقش ارائه دهندگان نقدینگی در ارزهای دیجیتال و دیفای
اگر LPها را از DeFi بیرون بکشید، دیگر DeFi وجود نخواهد داشت. هیچ دفتر سفارشی برای اتکا وجود ندارد. هیچ میز بازارساز انسانی گوشی را جواب نمیدهد. اگر یک استخر Uniswap خالی باشد، آن جفت ارز معاملاتی از بین میرود تا زمانی که کسی آن را دوباره پر کند. قضیه همین است: پروتکلها به سرمایه LP نیاز دارند، همانطور که یک ماشین به سوخت نیاز دارد.
پس چگونه آن را جذب میکنند؟ در درجه اول کارمزد معاملات. هر مبادله از طریق یک استخر، بسته به سطح استخر، برای معاملهگر 0.01٪ تا 0.3٪ هزینه دارد. این کارمزد متناسب با سپرده آنها بین همه LPها تقسیم میشود. LPهای Uniswap از زمان راهاندازی پروتکل، به تنهایی 4.94 میلیارد دلار کارمزد جمعآوری کردهاند. در طول سال 2025، این رقم تقریباً 985 میلیون دلار بود.
علاوه بر کارمزدها، بسیاری از پروتکلها توکنهای نظارتی را در اختیار دارند. در استخر ما واریز کنید، توکن ما را به عنوان جایزه دریافت کنید. این دستورالعمل تابستان DeFi در سال 2020 بود. Compound، SushiSwap و دهها فورک، بازده دیوانهواری را برای بوتاسترپ نقدینگی خود ارائه دادند. برخی از LP های اولیه با افزایش این توکنها، پول متحولکنندهای به دست آوردند. برخی دیگر شاهد سقوط توکنهای نظارتی به نزدیک صفر بودند، در حالی که ضررهای موقت، اصل سرمایه آنها را میبلعید.
افزایش و کاهش ارزش کل قفل شده در دیفای یا TVL، همه چیز را در مورد چگونگی روند این چرخه به شما میگوید.
| سال | ارزش کل (TVL) تقریبی دیفای | زمینه |
|---|---|---|
| مه ۲۰۲۰ | ۱ میلیارد دلار | تابستان دیفای آغاز میشود |
| دسامبر ۲۰۲۰ | ۱۰ میلیارد دلار | رشد ۹۰۰ درصدی در هفت ماه |
| نوامبر ۲۰۲۱ | ۱۷۴ میلیارد دلار | اوج بازار صعودی |
| دسامبر ۲۰۲۲ | ۳۸ میلیارد دلار | فروپاشی پس از Terra/LUNA |
| اواسط ۲۰۲۵ | حدود ۱۵۰ میلیارد دلار | بازیابی و تثبیت |
| اوایل ۲۰۲۶ | ۱۰۵ تا ۱۳۰ میلیارد دلار | فروش گسترده بازار، نسبتاً خوب نگه داشته شده است |
به این اعداد نگاه کنید. از ۱ میلیارد دلار به ۱۷۴ میلیارد دلار در هجده ماه. سپس پس از انفجار Terra/LUNA به ۳۸ میلیارد دلار کاهش یافت. تریلیونها سرمایه در طول آن دوره از طریق استخرهای نقدینگی جریان یافت. وقتی دوباره جریان یافت، بخش بزرگی از آن نه تنها تبخیر شد، بلکه از کیف پولهای LP به کیف پولهای معاملهگران منتقل شد، که عمدتاً از طریق ضررهای موقت بود.
توکنهای LP، ییلد فارمینگ و اقتصاد تأمین نقدینگی
وقتی توکنها را در یک استخر نقدینگی DeFi واریز میکنید، در عوض توکنهای LP دریافت میکنید. این توکنها یک رسید هستند: مدرکی دال بر سهم شما در استخر، که در هر زمانی برای سپرده اصلی شما به علاوه هرگونه کارمزدی که به آن تعلق میگیرد، قابل بازخرید هستند. اگر ۱٪ از کل نقدینگی یک استخر را واریز کرده باشید، توکنهای LP شما هنگام برداشت، ۱٪ از داراییهای استخر را به شما تعلق میدهند.
توکنهای LP به خودی خود به ابزارهای مالی تبدیل شدهاند. میتوانید از آنها به عنوان وثیقه برای وام گرفتن در پلتفرمهای وامدهی مانند Aave استفاده کنید. میتوانید آنها را در قراردادهای «کشاورزی» اضافی برای کسب لایه دوم بازده، سهامگذاری کنید. این عمل، یعنی کشاورزی بازده، اساساً به معنای استفاده از رسید یک سپرده به عنوان سوخت برای سپرده دیگر است. لایههای کافی را روی هم قرار دهید و به چیزی میرسید که کاربران DeFi آن را «کشاورزی دگن» مینامند: اتصال چندین پروتکل، استخراج بازده از بازده. بازده بیشتر، ریسک بیشتر، پیچیدگی بیشتر. این میتواند به سرعت از هم بپاشد.
کارمزدهایی که LPها دریافت میکنند بسته به استخر بسیار متفاوت است. جفتهای استیبلکوین (مانند USDC/USDT) کارمزد کمتری در هر معامله ایجاد میکنند، اما با حداقل ضرر ناپایدار همراه هستند، زیرا هر دو توکن نزدیک به ۱ دلار باقی میمانند. جفتهای نوسانی (مانند ETH/MEME) میتوانند درآمد کارمزد بالاتری ایجاد کنند، اما خطر ضرر ناپایدار قابل توجهی را به همراه دارند. استخرهای Uniswap v4 در حال حاضر به طور متوسط ۵۶.۴۳٪ APY در ۴۶۸۹ استخر ردیابی شده دارند، اگرچه این عدد به دلیل چند جفت با حجم بالا و نوسان بالا به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است.
در دسامبر ۲۰۲۵، یونیسواپ تغییر کارمزد «UNIFICATION» خود را اجرا کرد که اقتصاد LP را به طور معناداری تغییر داد. تحت ساختار جدید، خود پروتکل بخشی از درآمد LP را دریافت میکند: ۱۶.۷٪ تا ۲۵٪ از کارمزدها در استخرهای v3 و ۰.۰۵٪ ثابت در استخرهای v2. قبل از این تغییر، ۱۰۰٪ از کارمزدهای معاملات به ارائهدهندگان نقدینگی تعلق میگرفت. پس از آن، LPها درآمد خود را با خزانه پروتکل به اشتراک میگذارند. این معادل DeFi کارمزد پلتفرم است و یکی از بحثبرانگیزترین تصمیمات مدیریتی در تاریخ یونیسواپ بود.

خطرات تأمینکننده نقدینگی بودن: ضررهای ناپایدار و فراتر از آن
بزرگترین ریسک مخصوص ارائه دهندگان نقدینگی DeFi نامی دارد که رک و پوست کنده گمراه کننده است: ضرر ناپایدار. اگر در زمان نامناسب برداشت کنید، هیچ چیز ناپایداری در مورد آن وجود ندارد. نام صادقانه تر آن "ضرر واگرایی" است، که برخی پروتکل ها آن را اینگونه می نامند.
نحوه کار آن به این صورت است. بازارهای خودکار (AMM) شما را مجبور میکنند که با تغییر قیمتها، ترکیبی متغیر از دو توکن را نگه دارید. فرض کنید مقادیر مساوی ETH و USDC را واریز میکنید. ETH دو برابر میشود. AMM به طور خودکار تعادل را برقرار میکند: در نهایت ETH کمتر و USDC بیشتری نسبت به شروع کار خواهید داشت. اگر فقط توکنها را در یک کیف پول نگه میداشتید، ارزش کل بیشتری داشتید. این شکاف، ضرر موقت است.
مقیاس ریاضی با واگرایی قیمت متناسب است. تغییر قیمت ۲ برابری در هر جهت تقریباً ۵.۷٪ ضرر موقت ایجاد میکند. تغییر ۵ برابری حدود ۲۵٪ ضرر ایجاد میکند. اینها کاهشهای دائمی سبد سهام هستند که تنها در صورتی از بین میروند که قیمت توکنها دقیقاً به نسبت اولیه خود بازگردند، که در بازارهای پرنوسان کریپتو، اغلب این اتفاق نمیافتد.
مطالعهای توسط Topaz Blue و Bancor (یکی از معتبرترین تحقیقات LP در DeFi) نشان داد که ۴۹.۵٪ از ارائهدهندگان نقدینگی Uniswap نسخه ۳ پس از احتساب ضررهای موقت، بازده منفی را تجربه کردهاند. در ۱۷ استخر اصلی که ۴۳٪ از TVL را تشکیل میدهند، LPها ۲۶۰.۱ میلیون دلار ضرر موقت را متحمل شدهاند، در حالی که تنها ۱۹۹.۳ میلیون دلار کارمزد کسب شده داشتهاند. دادههای جدیدتر از MEXC Research در سال ۲۰۲۵ این عدد را حتی بالاتر هم نشان میدهد: ۵۴.۷٪ از LPها در جفتهای معاملاتی بیثبات، به طور خالص ضرر کردهاند.
یک مقاله کاری بانک تسویه حسابهای بینالمللی (شماره ۱۲۲۷) بُعد دیگری را اضافه میکند. این مقاله نشان داد که ۶۵ تا ۸۵ درصد از نقدینگی در صرافیهای غیرمتمرکز اصلی از سوی شرکتکنندگان خبره و اغلب نهادی تأمین میشود. این LPهای حرفهای از موقعیتهای متمرکز و پوشش ریسک فعال استفاده میکنند که به آنها برتری سیستماتیک نسبت به ارائه دهندگان خردهفروشی غیرفعال میدهد. LP خردهفروشی که سپردهگذاری میکند و به مدت سه ماه خارج میشود، از نظر آماری، همان کسی است که به شرکتکنندگان فعالتر یارانه میدهد.
فراتر از ضررهای موقت، LPها با ریسک قرارداد هوشمند (یک اشکال در کد پروتکل میتواند کل موجودی را خالی کند)، حملات دستکاری اوراکل و ریسک اساسی بازار ناشی از نگهداری توکنهای بیثبات مواجه هستند. در پروتکلهای حسابرسی نشده، ریسک rug pull نیز وجود دارد: توسعهدهندگان میتوانند کل موجودی نقدینگی را یک شبه خالی کنند.
چگونه کارگزاران و معاملهگران، ارائهدهنده نقدینگی را انتخاب میکنند
برای کارگزاران سنتی، انتخاب یک ارائهدهنده نقدینگی یکی از مهمترین تصمیماتی است که میگیرند. کیفیت LP شما مستقیماً بر کیفیت اجرای مشتریانتان تأثیر میگذارد: سرعت پر شدن آنها، اسپرد آنها و لغزش آنها. یک رابطه بد با LP به معنای قیمتهای بدتر برای مشتریان شما و در نهایت، مشتریان کمتر است.
کارگزاران واقعاً به چه چیزی نگاه میکنند؟ ثبات اسپرد، مثلاً: آیا اسپرد خرید و فروش در تمام شرایط بازار پایین است، یا فقط زمانی که اوضاع آرام است؟ سرعت اجرا نیز مهم است، به خصوص در فارکس که تأخیر در میلیثانیه اندازهگیری میشود. عمق دفتر کل یکی دیگر از موارد مهم است: آیا LP میتواند یک سفارش بزرگ را بدون تغییر بازار مدیریت کند؟ و سپس وضعیت نظارتی وجود دارد، زیرا کار با یک LP بدون مجوز باعث ایجاد سردردهای ناشی از انطباق میشود که هیچکس نمیخواهد.
اکثر کارگزاران به یک ارائهدهنده نقدینگی واحد متکی نیستند. در عوض، آنها از تجمیع نقدینگی استفاده میکنند: دریافت فیدهای قیمت از چندین LP و هدایت هر سفارش به هر کدام که در آن لحظه بهترین قیمت را ارائه میدهد. این تجمیع از طریق سیستمهای پردازش مستقیم (STP) انجام میشود که کارگزاران را به استخرهای LP بدون میز معامله متصل میکند. نتیجه، قیمتگذاری رقابتی و از نظر تئوری، کاهش تضاد منافع است زیرا کارگزار طرف دیگر معامله مشتری را نمیگیرد.
برای معاملهگران انفرادی در DeFi، «انتخاب» یک ارائهدهنده نقدینگی به معنای انتخاب استخری است که از طریق آن معامله کنند. سوالات مرتبط متفاوت هستند: عمق استخر چقدر است؟ لغزش در اندازه معامله شما چقدر است؟ آیا کارمزدها معقول هستند؟ آیا قرارداد هوشمند حسابرسی شده است؟ تجمیعکنندههای DEX مانند 1inch و Jupiter این کار را به طور خودکار انجام میدهند و معامله شما را در چندین استخر مسیریابی میکنند تا بهترین قیمت ممکن را بدست آورند. شما چه متوجه باشید چه نباشید، هر بار که توکنها را در یک DEX مبادله میکنید، با ارائهدهندگان نقدینگی در تعامل هستید.
آینده تامین نقدینگی
دنیای LP به سرعت در حال تغییر است، که از یک سو تحت تأثیر فناوریهای جدید و از سوی دیگر تحت فشار مقررات قرار دارد.
نقدینگی متمرکز، که توسط Uniswap نسخه ۳ معرفی و در نسخه ۴ اصلاح شد، به LPها اجازه میدهد سرمایه خود را به محدودههای قیمتی خاص اختصاص دهند، نه اینکه آن را در کل منحنی قیمت پخش کنند. این امر از نظر سرمایه بسیار کارآمدتر است: یک LP که در اطراف قیمت فعلی متمرکز میشود، نقدینگی مؤثرتری را به ازای هر دلار نسبت به کسی که کل محدوده را پوشش میدهد، فراهم میکند. اما همچنین نیاز به مدیریت فعال دارد. اگر قیمت خارج از محدوده انتخابی شما حرکت کند، موقعیت شما هیچ کارمزدی دریافت نمیکند. Uniswap نسخه ۳ در حال حاضر ۲۵۲۷ استخر با ۲.۷۸۵ میلیارد دلار TVL را ردیابی میکند، در حالی که نسخه ۴ جدیدتر به ۴۶۸۹ استخر افزایش یافته است که به شما نشان میدهد بازار به کدام سمت میرود.
نقدینگی بین زنجیرهای مشکل بزرگ بعدی است که باید حل شود. با گسترش DeFi در دهها بلاکچین، نقدینگی تقسیم میشود. یک استخر ETH/USDC در اتریوم، Arbitrum، Polygon و Solana چهار استخر جداگانه هستند. هیچکدام از آنها به تنهایی نقدینگی کافی برای رقابت با یک صرافی متمرکز ندارند. پروتکلهایی مانند CCIP چینلینک و پلهای مبتنی بر قصد در تلاشند تا این استخرها را به هم متصل کنند تا یک معاملهگر در Base بتواند بدون جابجایی دستی توکنها، از نقدینگی در اتریوم استفاده کند.
در بخش مالی سنتی، بزرگترین تغییر، مرز مبهم بین بازارهای DeFi و نهادی است. Wintermute و Jump Crypto در حال حاضر در هر دو طرف کار میکنند، بازارها را در Binance ایجاد میکنند و نقدینگی را در Uniswap فراهم میکنند. با شروع بلوغ MiCA در اروپا و قوانین در حال تکامل SEC/CFTC در ایالات متحده، دیوار بین نقدینگی تنظیمشده (KYC، مجاز) و باز (DeFi بدون مجوز) در حال نازکتر شدن است. همه نسبت به ادغام خوشبین نیستند. یک نظرسنجی Finance Magnates نشان داد که 60٪ از افراد داخلی OTC انتظار دارند که با افزایش هزینههای انطباق و کاهش رقابت، ارائهدهندگان نقدینگی کمتری تا سال 2026 دوام بیاورند.
بازار صرافیهای غیرمتمرکز (DEX) صرف نظر از این موضوع، همچنان در حال گسترش است. حجم معاملات لحظهای صرافیهای غیرمتمرکز در سهماهه دوم ۲۰۲۵ به ۸۷۶.۳ میلیارد دلار رسید که نسبت به سهماهه قبل ۲۵ درصد افزایش داشته است. کیف پولهای منحصر به فردی که با صرافیهای غیرمتمرکز در تعامل هستند، در همین دوره از ۶.۸ میلیون به ۹.۷ میلیون افزایش یافته است. معاملهگران بیشتر به معنای تقاضای بیشتر برای نقدینگی است که به معنای فرصت بیشتر برای ارائهدهندگان خدمات است. و البته ریسک بیشتر نیز هست، اما این معامله است.