توضیح کارمزدهای کریپتو

هر بار که کسی که تازه وارد دنیای کریپتو شده است، اولین تراکنش خود را انجام می‌دهد و جزئیات کارمزدها را می‌بیند، واکنش یکسانی نشان می‌دهد: «صبر کنید، من برای چی دارم پول می‌دهم؟» کارمزد شبکه. کارمزد گس. کارمزد تراکنش. کارمزد برداشت. اسپرد. این کارمزدها به سرعت افزایش می‌یابند و اکثر مردم نمی‌دانند که پول کجا می‌رود.

نکته اینجاست. کارمزدهای ارزهای دیجیتال دلخواه نیستند. هر کدام از آنها به دلیلی وجود دارند، معمولاً برای پرداخت به افرادی که شبکه را ایمن نگه می‌دارند یا برای اینکه یک صرافی به اندازه کافی سودآور باشد تا باز بماند. برخی را می‌توانید اجتناب کنید. برخی را می‌توانید به حداقل برسانید. برخی را فقط باید با آنها کنار بیایید.

من قصد دارم انواع کارمزدهای کریپتویی که با آنها مواجه خواهید شد را بررسی کنم، به شما بگویم چه چیزی معقول و چه چیزی کلاهبرداری است، به شما نشان دهم کدام بلاکچین‌ها کمترین کارمزد را دریافت می‌کنند و تاکتیک‌های واقعی برای کاهش هزینه کارمزدها را به شما ارائه دهم. بدون اغراق. فقط اعداد.

هزینه‌های شبکه: هزینه استفاده از بلاکچین

این مورد اجتناب‌ناپذیر است. هر بار که ارز دیجیتال را از یک کیف پول به کیف پول دیگر منتقل می‌کنید، بلاکچین از شما هزینه دریافت می‌کند. این پول به ماینرها در بیت‌کوین، اعتبارسنج‌ها در اتریوم و سولانا می‌رسد. این هزینه‌ای است که آنها برای تأیید تراکنش شما و ایمن نگه داشتن شبکه پرداخت می‌کنند. بدون آن، هیچ‌کس زحمت راه‌اندازی سخت‌افزار را به خود نمی‌دهد.

چرا رایگان نیست؟ فضا. بیت‌کوین حدود ۲۸۰۰ تراکنش را در هر بلوک جای می‌دهد. زنجیره اصلی اتریوم شاید ۱۵ تا ۳۰ تراکنش در ثانیه انجام دهد. وقتی تعداد افراد بیشتری بخواهند تراکنش انجام دهند، فضا به یک حراج تبدیل می‌شود. کارمزد بیشتری پیشنهاد دهید، تراکنش شما در اولویت قرار می‌گیرد. کارمزد کمتری پیشنهاد دهید، در صف منتظر می‌مانید. این عرضه و تقاضا در خالص‌ترین شکل خود است.

اینکه چه چیزی واقعاً به کیف پول شما آسیب می‌رساند، به شدت به این بستگی دارد که از کدام بلاکچین استفاده می‌کنید.

نانو شایسته‌ی ذکر است زیرا واقعاً هیچ کارمزد تراکنشی ندارد. این شبکه به جای بلاکچین سنتی، از معماری بلاک-لتیس استفاده می‌کند و هر حساب، زنجیره‌ی مخصوص به خود را دارد. هیچ ماینری، هیچ اعتبارسنجی سهمی نمی‌برد و اصلاً هیچ کارمزدی دریافت نمی‌کند. در عوض، شبکه‌ی نانو بسیار کوچک‌تر است و امنیت و نقدینگی کمتری دارد.

هزینه‌های گس: سیستم قیمت‌گذاری ویژه اتریوم

اگر با اتریوم کار کرده باشید، در مورد گس (gas) می‌دانید. این روش محاسبه قیمت اتریوم است. ارسال ETH؟ گس (gas) هزینه دارد. مبادله توکن در یونی‌سواپ (Uniswap)؟ گس. ایجاد NFT؟ گس بیشتر. هر کاری که روی زنجیره انجام می‌دهید، "واحدهای گس" مصرف می‌کند و شما برای هر واحد به gwei (0.000000001 ETH) پرداخت می‌کنید.

بعد از ارتقاء لندن در سال ۲۰۲۱، محاسبات به این صورت انجام می‌شود:

هزینه بنزین = واحدهای بنزین x (هزینه پایه + انعام)

مثال سریع. یک انتقال پایه اتریوم حدود ۲۱۰۰۰ واحد گس مصرف می‌کند. کارمزد پایه ۲۰ جی‌وی است، شما ۲ جی‌وی انعام می‌دهید. ۲۱۰۰۰ × ۲۲ = ۴۶۲۰۰۰ جی‌وی = ۰.۰۰۰۴۶۲ اتریوم. با قیمت ۲۱۰۰ دلار برای هر اتریوم، تقریباً ۰.۹۷ دلار می‌شود. عالیه.

حالا دلیل شکایت مردم این است. کارمزد پایه با تقاضا تنظیم می‌شود. آیا بلاک‌ها بیش از نصف پر هستند؟ کارمزد افزایش می‌یابد. در طول عرضه NFT در Bored Ape Otherside در ماه مه 2022، مردم برای یک تراکنش بیش از 200 دلار پرداخت می‌کردند. برخی از مبادلات هزاران دلار هزینه داشتند. اوضاع خیلی آشفته بود. وقتی هیاهو فروکش کرد، کارمزدها دوباره پایین آمدند. اما شهرت آن حفظ شد.

راه‌حل واقعی که در حال حاضر کار می‌کند: شبکه‌های لایه ۲. Arbitrum، Optimism، Base، zkSync. آن‌ها تراکنش‌ها را به صورت عمده از زنجیره اصلی پردازش می‌کنند و به صورت دوره‌ای به اتریوم برمی‌گردانند. کارمزدها؟ برای اکثر موارد ۰.۰۱ تا ۰.۳۰ دلار. این جایی است که همه کاربران هوشمند DeFi به آن رفتند. اگر هنوز ۵ دلار برای مبادله توکن در L1 پرداخت می‌کنید، کار اشتباهی انجام می‌دهید.

کارمزدهای صرافی: کوین‌بیس، کراکن و بایننس چه کارمزدی از شما دریافت می‌کنند؟

وقتی در یک صرافی ارز دیجیتال می‌خرید، می‌فروشید یا معامله می‌کنید، در واقع به صرافی بابت این خدمات هزینه پرداخت می‌کنید. این هزینه‌ها انواع مختلفی دارند.

کارمزد معاملات، مبلغی است که شما به ازای هر معامله پرداخت می‌کنید. اکثر صرافی‌ها از مدل سازنده-گیرنده استفاده می‌کنند. سازندگان، نقدینگی را به دفتر سفارشات اضافه می‌کنند (سفارش‌های محدودی که بلافاصله اجرا نمی‌شوند). سفارش‌گیرندگان، نقدینگی را حذف می‌کنند (سفارش‌های بازار یا سفارش‌های محدودی که فوراً اجرا می‌شوند). سازندگان هزینه کمتری پرداخت می‌کنند زیرا به صرافی کمک می‌کنند. سفارش‌گیرندگان هزینه بیشتری پرداخت می‌کنند زیرا نقدینگی را مصرف می‌کنند.

کوین‌بیس به دلیل داشتن دو رابط کاربری، توجه ویژه‌ای را به خود جلب می‌کند. کوین‌بیس سیمپل (نسخه پیش‌فرض برنامه) از هر معامله 0.5 تا 1.5 درصد به علاوه اسپرد دریافت می‌کند. کوین‌بیس ادونسد از مدل سازنده-گیرنده بالا استفاده می‌کند. همان شرکت، اما کارمزدهای بسیار متفاوت. اگر از کوین‌بیس سیمپل برای خرید 1000 دلار بیت‌کوین استفاده می‌کنید، ممکن است 15 دلار کارمزد بپردازید. در ادونسد، شاید 2 تا 4 دلار. همیشه بررسی کنید که از کدام رابط کاربری استفاده می‌کنید.

اسپرد، کارمزد پنهان است. وقتی بیت‌کوین را از هر پلتفرمی می‌خرید، قیمت دقیق بازار را دریافت نمی‌کنید. قیمت کمی بدتر می‌شود. تفاوت بین قیمت خرید و فروش، اسپرد است و این نشان می‌دهد که چند پلتفرم علاوه بر کارمزدهای اعلام‌شده، چقدر درآمد کسب می‌کنند. پی‌پال و کش اپ به اسپردهای بالا معروف هستند. ممکن است عبارت «کمیسیون ۰٪» را ببینید، اما در واقع ۱-۲٪ بیشتر از قیمت واقعی پرداخت می‌کنید.

کارمزد برداشت: برداشت ارز دیجیتال شما از صرافی

پس از خرید ارز دیجیتال، ممکن است بخواهید آن را به کیف پول خود منتقل کنید. صرافی‌ها برای این کار کارمزد برداشت دریافت می‌کنند و این کارمزد بسیار متفاوت است.

برخی از صرافی‌ها برای هر برداشت، کارمزد ثابتی دریافت می‌کنند. بایننس برای برداشت بیت‌کوین، 0.0005 بیت‌کوین (حدود 35 دلار با قیمت فعلی) دریافت می‌کند. برخی دیگر مانند کراکن، کارمزد واقعی شبکه به علاوه‌ی کمی اضافه بها دریافت می‌کنند. کوین‌بیس فقط برای اکثر کوین‌ها کارمزد شبکه دریافت می‌کند.

زنجیره نیز مهم است. برداشت USDT در اتریوم ممکن است ۵ تا ۱۵ دلار هزینه داشته باشد. همین USDT در ترون حدود ۱ دلار هزینه دارد. در سولانا، چند پنی. بسیاری از صرافی‌ها به شما اجازه می‌دهند انتخاب کنید که از کدام شبکه برداشت کنید. اگر کیف پول مقصد شما از آن پشتیبانی می‌کند، همیشه ارزان‌ترین را انتخاب کنید. ارسال USDT از طریق TRC-20 (ترون) به جای ERC-20 (اتریوم) ساده‌ترین راه برای صرفه‌جویی در هزینه برداشت است.

هزینه‌های پنهانی که اکثر مردم از دست می‌دهند

فراتر از موارد بدیهی، هزینه‌هایی وجود دارد که به عنوان یک مورد در نظر گرفته نمی‌شوند اما برای شما هزینه دارند.

کارمزد سپرده‌گذاری نادر است اما وجود دارد. خرید با کارت اعتباری در کوین‌بیس ۳.۹۹٪ کارمزد اضافی دارد. کارت نقدی حدود ۱.۵٪ است. حواله بانکی (ACH) معمولاً رایگان است. اگر با کارت اعتباری ارز دیجیتال می‌خرید، هزینه زیادی پرداخت می‌کنید.

کارمزد عدم فعالیت کمتر شده است، اما برخی پلتفرم‌ها هنوز این کارمزد را دریافت می‌کنند. اگر به مدت ۶ تا ۱۲ ماه معامله‌ای انجام ندهید، ممکن است حساب شما را خالی کنند.

هنگام تبدیل یک ارز دیجیتال به ارز دیجیتال دیگر، کارمزد تبدیل از شما دریافت می‌شود. برخی از صرافی‌ها برای تبدیل ارز دیجیتال به ارز دیجیتال در مقایسه با تبدیل ارز دیجیتال به فیات، هزینه اضافی دریافت می‌کنند.

لغزش قیمت از نظر فنی هزینه‌ای ندارد، اما برای شما هزینه دارد. وقتی سفارشی بزرگ در یک دفتر سفارش کم‌حجم ثبت می‌کنید، با پر شدن سفارش شما از چندین سطح قیمت، قیمت به ضرر شما حرکت می‌کند. در کوین‌های با نقدینگی کم، این می‌تواند به راحتی ۱ تا ۳ درصد هزینه داشته باشد. برای جلوگیری از آن از سفارش‌های محدود استفاده کنید.

چگونه واقعاً کارمزد کمتری برای ارزهای دیجیتال بپردازیم

من قصد ندارم به شما یک توصیه کلی در مورد «استفاده از کوین‌های کم‌هزینه» بدهم. در اینجا اقدامات خاصی که باعث صرفه‌جویی در پول واقعی می‌شوند، آورده شده است.

از لایه دوم برای اتریوم استفاده کنید. اتصال اتریوم یا توکن‌های شما به آربیتروم، بیس یا اپتیمیسم یک تراکنش طول می‌کشد. پس از آن، هر مبادله، انتقال و تعاملی به جای دلار، چند پنی هزینه دارد. هیچ دلیلی برای پرداخت کارمزد گس سطح یک اتریوم برای دیفای معمول در سال ۲۰۲۶ وجود ندارد.

از رابط معاملاتی پیشرفته این صرافی استفاده کنید. به جای Simple از Coinbase Advanced استفاده کنید. به جای Kraken معمولی از Kraken Pro استفاده کنید. رابط‌های معمولی برای مبتدیان طراحی شده‌اند و برای راحتی کار از شما هزینه دریافت می‌کنند. تغییر به نمای پیشرفته معمولاً با دو کلیک انجام می‌شود و 50 تا 80 درصد در هزینه‌های معاملاتی صرفه‌جویی می‌کند.

سفارش‌های محدود (Limit Orders) تنظیم کنید، نه سفارش‌های بازار (Market Orders). سفارش‌های محدود شما را به یک سفارش‌گذار (Maker) تبدیل می‌کنند که در هر صرافی کارمزد کمتری دریافت می‌کند. سفارش‌های بازار شما را به یک سفارش‌گیرنده (Taker) تبدیل می‌کنند و همچنین شما را در معرض لغزش قیمت (Slippage) قرار می‌دهند. مگر اینکه عجله داشته باشید، همیشه سفارش محدود (Limit Orders) تنظیم کنید.

برداشت از ارزان‌ترین شبکه. USDT روی ترون. SOL به صورت محلی. BTC روی لایتنینگ اگر کیف پول شما از آن پشتیبانی می‌کند. برای همه چیز به طور پیش‌فرض از اتریوم استفاده نکنید.

با حواله بانکی خرید کنید، نه با کارت. ACH در اکثر صرافی‌های ایالات متحده رایگان است. کارت اعتباری ۲ تا ۴ درصد اضافه می‌کند. این یعنی ۲۰ تا ۴۰ دلار اضافه برای یک خرید ۱۰۰۰ دلاری، بدون هیچ دلیلی.

تراکنش‌های خود را زمان‌بندی کنید. کارمزد بیت‌کوین و اتریوم در آخر هفته‌ها و اواخر شب (به وقت ایالات متحده) که افراد کمتری از شبکه استفاده می‌کنند، کاهش می‌یابد. اگر عجله ندارید، چند ساعت صبر کردن می‌تواند کارمزد شبکه شما را به نصف کاهش دهد.

Marco Lucchetti

Marco Lucchetti is a senior content strategist and blockchain analyst at Plisio. With over 7 years of experience in cryptocurrency research, DeFi protocols, and payment technologies, Marco specializes in creating clear, data-driven content for a global crypto audience. His work focuses on transaction tracing, crypto compliance, and the future of blockchain infrastructure.